Reklamlar bizi arabaların ve giysilerin peÅŸine düşürdü ; ihtiyacımız olmayan ÅŸeyleri satın alabilmek için nefret ettiÄŸimiz iÅŸlerde çalışıyoruz. Biz tarihin üvey evlatlarıyız.hayatta ne hedefimiz var,ne yerimiz. Biz ne büyük bir savaÅŸ yaşıyoruz,ne de büyük bir buhran.bizim savaşımız ruh dünyamızda;bizim büyük buhranımız,kendi hayatlarımız. Televizyonla büyütüldük ve bir gün hepimizin milyonerler,film yıldızları veya rock starları olacağına inandırıldık.ama olamayacağız ve bu gerçeÄŸi yavaÅŸ yavaÅŸ öğreniyoruz ve feci ÅŸekilde asabımız bozulmuÅŸ durumda…
1988 yılının ocak 20 siymiÅŸ çarÅŸambayı perÅŸembeye baÄŸlayan gece doÄŸmuÅŸum. Annem ve babam çalıştıkları için genelde tek kalmışım evde tek büyümüş. Ä°lk öğretimi Cumhuriyet Ãœniversitesi Ä°.Ö. okulunda liseyi Kuleli Askeri Lisesinde bitirdim. Kara Harp Okulunun birinci sınıfının ilk dönemini bitirip askerliÄŸin bana göre meslek olmadığını anladım. Daha doÄŸrusu askerliÄŸin bir meslek olmadığını bana bir meslek gerektiÄŸini anladım. KHO hakkında yorum yapmam ama kulelili olmak gerçekten bir ayrıcalıktır. Bilgisayarın her alanına ilgim vardır vakit buldukcada kendimi geliÅŸtirmeye çalışırım. Kısaca insanım….
